“ SİNE-İ SOL (2)”

15 Temmuz 2026, Tarihli gazetemizde yayımlan “SINIR YOK “ başlıklı yazımda ÇERKEZKÖY yerel seçimleri sonuçlarına göre birden çok merkez sol partinin seçimlere girmesi halinde, seçimleri sağ partilerin kazanma olasılığının arttığını yazmıştım. Son günlerde verilen mesajlardan CHP bölüneceği iyice belli olmuştu, nitekim 24 Temmuz 2026 tarihinde CHP den ayrılan 91 milletvekili ile Yeni Parti kuruldu. Merkez sol yine bölünmüş oldu. CHP nin bölünmesi iktidarı güldürürken, sol seçmeni yine karamsarlığa itecek, küstürecektir. Halkın sıkıntılarından kurtulmak için çıkış yolu olarak gördüğü merkez sol artık (CHP ve YENİ P) olarak iki parti ile temsil ediliyor. Sonuç cumhur ittifakına yarayacaktır. Bu sonuç tutunacak dal arayan Halkı karamsarlığa iter, sandığa küstürür. Bunlar tahmin değil yaşanmış gerçeklerden hatırlananlardır. Peki Halkın fakirlikten kurtulmak için son çare olarak gördüğü CHP nin bölünmesi önlenemez miydi? Kesinlikle önlenebilirdi.

    Cumhuriyeti kurmakla öğünen parti yöneticileri isteseydi sorun bölünme olmadan çözülürdü, hatta çözülmeliydi. İlk günlerde butlan yönetimine haklı ve çok büyük tepki vardı. Zaman geçtikçe tepkinin azalması normaldir. Aktif siyaset yaptığım dönemlerde bölünmüş solun sadece sağ partilere yararken sol partilerin eridiğini gördüm, yaşadım. Bölünmede her zaman sol siyaset ile birlikte Halk kaybetti. Endişem o ki yine Halk kaybedecek. Oysa kuru soğana muhtaç durumda olan Halkın artık kaybetmeye dayanacak gücü kalmadı. Hiç sola oy vermemiş seçmenlerin bile sıkıntısını çektiği ekonomik krizden kurtulmak için, son bir umut olarak gördüğü, bu kez denemeye karar verdiği CHP ye butlan kararı sonrası atanan yönetim Halkın umudunu yok etti. Konu hakkında çok yazdım, bir şey değişmeyeceğini bilmeme rağmen yine yazıyorum. Üzgün olduğumu söylemek zorundayım.

    2007 genel seçimleri öncesi merkez sol (CHP, DSP, SHP) olmak üzere üç partiyle yine bölünmüş bir haldeydi. Okurlara o günlerde Çerkezköy Haber Gazetesinde “sine-i sol “ başlığında yazdığım yazıdan alıntılar yaparak, yaşananları ve düşüncelerimi nasıl aktardığımı hatırlatmak istiyorum.

“” Bu noktaya solun bölünüp, birden çok parti ile temsil edilmesi sonucu gelindiğini bir kez daha vurgulamak istiyorum. Sol ülkemizin etrafını saran bu kara bulutlar karşısında gaflet uykusundan uyanmak zorundadır. Daha önce bu sütunlarda dile getirdim. Yineliyorum: Olmayacak tekliflerde ısrar etmenin gereği yok. Yapılacak seçimlere sol güç birliği ile girilerek solun mecliste hak ettiği kadar milletvekili ile temsil edilmesi sağlanabilir. Görünen o ki: Yapılacak güç birliği sola uzun yıllar sonra ilk defa tek başına iktidar yolunu açacaktır. Aksi takdirde yani sol partiler genel merkezleri ve liderleri arasında seçimde güç birliği için bir uzlaşı sağlanmazsa; sol partiler ve seçmenler yazık ki birbirini yine rakip görecek, Türkiye nin içinde bulunduğu durum bir kenara bırakılarak birbirini engelleme yarışına çıkacaklardır. Uzun yıllar süren bölünmüşlük, kırgınlık, ayrılık ve dargınlıklar daha da derinleşecektir. En önemlisi Türkiye nin birikimsiz, beceriksiz iktidardan kurtulması için bir fırsat daha kaçacaktır.

  Halka umut vermek için seçime güç birliği ile girmek sol partilerin elindedir. Daha önce de yazdım: Bu konuda en önemli sorumluluk CHP ve lideri Deniz Baykal a düşmektedir. Zaman hızla ilerliyor. Geç kalmadan güç birliği çalışmaları başlamalı, süratle sonuçlanmalıdır. Güç birliği sorumlu, adil, gerçekçi olmalıdır. Önemli olan bu kadar yaşanmış olaydan sonra bir anlayış birliğinin sağlanmasıdır. Hiç bir parti ölçüsüz talepte bulunmamak, ya da kendisinde gördüğü gücü tek belirleyici olarak dayatmamak durumundadır. Mesele sol partilerin birbirine üstünlük sağlaması, bir partinin ölçüsüz biçimde öne çıkması değildir. Asıl mesele cumhuriyetin temel değerlerine sahip çıkarak geliştirmek, karanlığı el birliği ile aydınlığa çevirmektir. Sol partilerin güç birliği Türkiye de yeni bir rüzgâr estirecektir. Geniş halk kitlelerine umut verilecek, sandığa gitmemiş seçmenleri heyecanlandırarak sandığa getirecektir. Böylece belki de tek başına sol iktidarının yolu açılacaktır. Sol Güç birliğini başaramayan sol partilerinTürkiye nin sorunlarını aşacağına halkı inandırması çok zor olacaktır.””

      Saygıdeğer okurlar görüldüğü gibi; yirmi yıl sonra solda değişen bir durum yok. Eski tas, eski

Hamam misali. Halâ kısır çekişmeler, halâ koltuk kavgası. Gerçekten anlaması ve anlatılması çok zor bir durum. Kuru soğana muhtaç hale gelmiş Halkın sıkıntısı ortadayken, yok butlan, yok tedbir, yok  aklanma, yok arınma. Tek bir tane olsun kanıt var mı, kanıt! Yok. Ne konuşuyorsun daha. Dedikodu ile particilik, yol arkadaşlığı olur mu? Sonra ATATÜRK ün kurduğu parti diye başlayan cümlelerle aklın sıra duygu sömürüsü yapma arayışları. Bu partiyi kim, nasıl bu hale nasıl getirdi böyle? Ama burada Halka da bir çift sözüm olacak. Partinin adı ne. CUMHURİYET HALK PARTİSİ. Yani Halkın partisi. Yani senin partin. Seçtiğin sözde yöneticiler koltuk savaşına devam ederken sen neredesin? Seçtiğin yöneticiler seni adeta kapı kulu olarak gördüğü zaman neden sesini yükseltmiyorsun? Neden halâ adayını belirleme hakkını vermiyorlar ve onlara sen kimsin diyemiyorsun, NEDEN? Unutma: Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber, ya hiç birimiz!

Yazıyı söz verdiğim gibi Uğur MUMCU nun SESLENİŞ adlı şiirinden yaptığım ikinci alıntı ile bitireceğim.

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize, çelik kelepçeler takıldı.
İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez,
İsteseydik, diplomalarımızı mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık.
Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık.
Yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu.
Yüreğimiz işçiyle birlikte attı, köylüyle birlikte attı.
Yaşamımızın en güzel yıllarını, birer taze çiçek gibi verdik topluma.
Bizleri yok etmek istediler hep.
Öldürüldük ey halkım, unutma bizi.